Blijf wie je bent! | Caroline Golkonda | Loopbaanbegeleiding | Gent

Blijf wie je bent!

Blijf wie je bent

In het kersverse boek ‘Hoogsensitief’ van Prof. Elke Van Hoof, lees ik: ‘Uit eigen onderzoek is gebleken dat mensen die hun HSP als een talent beschouwen significant meer veerkracht hebben dan zij die dat niet doen’.

 

Ik ben het helemaal eens met de resultaten van dit onderzoek. Wanneer je je hoogsensitiviteit als een talent beschouwt, ben je gelukkig, maar maak je ook andere mensen gelukkig. Dat spreekt voor zich.

 

Maar… ik lees ook dat personen die in kantoortuinen werken vaak stressgerelateerde klachten hebben. Die worden vooral veroorzaakt door overprikkeling, wat dan weer leidt tot een verlaagde productiviteit.

 

Ik herken me hier volledig in. Jarenlang heb ook ik in kantoortuinen gewerkt. Pure horror. Felle uv-lampen, kwebbelende collega’s, geen tijd om me af te zonderen, te veel uren en te weinig tijd om mijn batterijen op te laden. Ik was constant moe. Mijn man grapte hier vaak over en vroeg of ik niet beter mijn naam zou veranderen in mevrouw ‘Moe’.

 

Sinds mijn 25e ben ik me bewust van mijn hoogsensitiviteit doordat ik het boek van Elaine Arron had gelezen. Ik wist dus ‘theoretisch’ wat er met mij aan de hand was. Alleen durfde ik dat tegen niemand te zeggen. Ik bleef dus maar ploeteren en probeerde mezelf staande te houden in een wereld die vooral leek te bestaan uit niet-HSP’s. Dat was geen evidentie. Ik was vaak overspannen en had steeds veel tijd nodig om te recupereren.

 

Gaandeweg - door een fikse burn-out te hebben – leerde ik mezelf zien in het licht van wie ik wel was. Ik was geen slachtoffer, ook al voelde dat vaak zo aan. Ik besefte dat ik mezelf in een slachtofferpositie had geduwd door mijn eerder negatief getinte werkervaringen.

 

In plaats van mij te vergelijken met anderen, legde ik de nadruk op mezelf. Wat had ik te bieden? De goedbedoelde mantra die ik altijd te horen kreeg van mijn vader: ‘De maatschappij moet zich niet aanpassen aan jou, jij moet je aanpassen aan de maatschappij!’, heb ik bewust vaarwel gezegd.

 

Het is een onmogelijke zaak om je te proberen vergelijken met niet-HSP’s. Geef het op, nu. Zoek uit wat jij graag wil doen in je leven. Wat wil jij nog realiseren? Waar zou je het liefste werken, met welke mensen, in welke omgeving, context? Probeer alle overtuigende belemmeringen los te laten en kies voor jezelf.

 

Jij alleen weet wat jij wil. Jij weet waar je goed in bent. Jij kent jouw talenten. Jij bent in staat om een hele nieuwe wereld voor jezelf te creëren als je maar aanvaardt wie je echt bent. HSP zijn is daar een onderdeel van. Verwelkom het, wees er trots op en zie het als een geschenk. Door jouw ‘anders-zijn’ kan jij net het verschil maken. Blijf wie je bent en verander jezelf niet.

 

Het verhaal hieronder illustreert dit perfect.

Op een dag kwamen de dieren uit het bos bijeen en zeiden: “We moeten een school stichten.

Een school voor dieren om echt en volledig DIER te kunnen worden.”

En ze vroegen een klein groepje uit hun midden om een leerplan te maken voor de school. De commissie ging meteen aan het werk. Het konijn stond er op dat ‘hardlopen’ in het programma werd opgenomen. De torenvalk vond ‘kunstvliegen’ het belangrijkste. De karper maakte duidelijk dat ‘geruisloos zwemmen’ erbij moest en de eekhoorn maakte zich sterk voor het onderdeel ‘klimmen tegen kaarsrechte stammen van torenhoge bomen’.

En zo geschiedde. De school werd opengesteld. De schoolleiding zei dat de dieren zich in alle vakken moesten bekwamen.
Om echt DIER te kunnen zijn. Toen ging er iets verschrikkelijks fout.
Het konijntje was wereldkampioen hardlopen. Geen dier kon zo snel wegsprinten en haken slaan als hij. De schoolleiding vond dat het voor het konijntje belangrijk was, voor lichaam en geest, dat hij zich ook bekwaamde in het vliegen. Men zette het konijntje op een hoge tak en zei: “Toon ons je vliegkunsten.” 

Het arme dier sprong, tuimelde naar beneden, brak een achterpoot en kreeg tijdens het vallen een gat in z’n hoofd. Zo kwam het dat hij voor het hardlopen toch niet meer dan een 6 kreeg in plaats van een 10. Maar voor vliegen kreeg hij een 3 in plaats van een 1. Want hij had het toch maar geprobeerd. De schoolleiding was zeer tevreden.

Met open mond zagen de dieren hoe de torenvalk - tijdens de opwarming - zijn acrobatische kunsten in de lucht vertoonde. Toch merkte de schoolleiding, dat het voor een valk van grote waarde was als hij, net als het konijn, holen kon graven in de grond. De valk deed nu zijn uiterste best, brak jammer genoeg zijn snavel en kneusde zijn vleugels. Waardoor hij nauwelijks nog kon vliegen en in plaats van een 10 met een 5 eindigde. Maar op holen graven haalde hij een 4 in plaats van een 1.

En evenzo verging het alle andere dieren. En wie haalde ten slotte de beste cijfers? Dat was de hersenloze kwal, die zwibbelend en zwabbelend alle proeven redelijk wist te doorstaan. Haar botten breken kon zij niet - ze had er immers geen. En zo werd zij, zwibbel de zwabbel tot het beste dier van de klas uitgeroepen …

Uit: ‘Bijna iedereen kon omvallen’, Querido, Amsterdam, 1993 (Toon Tellegen)

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Wil je graag tips over natuurlijker werken & leven?