Deel jij in liefde of angst? | Caroline Golkonda - HSP-coach

Deel jij in liefde of angst?

Deel jij in liefde of angst?

Ik geloof niet meer in vechten. Er is een andere manier: delen in liefde. Als we willen verandering brengen op allerlei domeinen dan hebben we bewustzijn nodig. Het angstbewustzijn kennen we: het is het gevoel nooit genoeg te hebben, de ander heeft meer dan onszelf, we voelen ons beter of niet goed genoeg, we voelen ons ondergewaardeerd, we durven geen vertrouwen hebben en vooral, we bedenken doemscenario’s en overtuigen onszelf dat er maar één uitkomst is: het worst-case scenario.

 

 

Jarenlang liep ik vast in dezelfde denkpatronen en was ik boos op de wereld. Tot ik me realiseerde dat er een andere weg is. De weg van vertrouwen en leven in liefde. Je laten leiden door je intuïtie -wat volgens mij voortkomt wanneer je beslist om in vertrouwen te gaan leven. Het is een prachtige wereld. Een wereld van zachtheid, begrip, flow en vooral geen problemen. Het is alsof het wandelen met blote voeten op glassplinters heeft plaatsgemaakt voor het wandelen op het meeste zachte wollige tapijt.

 

 

Is het mogelijk om die verandering te maken?
Ja! Mits je bereid bent je hart te openen. En alert te zijn op de truken van het ego. Het ego wil triomferen, verdelen, analyseren, oordelen, verhinderen, strijden. Liefde wil verenigen, waarderen, samensmelten, delen, niet oordelen, accepteren. 

Lukt dit op één dag? Nee, jammer genoeg niet. Het is een proces van ‘bewust worden’ van hoe je denkt en hoe je gedraagt, hoe je jezelf behandelt en anderen.

 

De vragen die je jezelf kan stellen:

 

Komt dit denken voort uit angst of liefde?

Handel ik uit angst of liefde?

Deel ik in angst of liefde?

 

 

Je kan dit alleen te weten komen als je je bewust wordt van je denken en alsook je hart opent. Het hart is wijsheid en liefde. Als je naar je hart luistert weet je wat te doen, te zeggen, te ‘zijn’ in deze wereld. Het ego zal willen liefde onthouden naar jezelf maar ook naar anderen en andersom. Wat je ook doet, al je acties hebben een effect op jezelf. Onthoud je een ander liefde, dan onthoud je die ook jezelf en vice versa.
 

 

hsp coach

 

 

Liefde deel je in relaties. We zijn gewoon om onze familieleden graag te zien en te vergeven (ook al is dit niet vanzelfsprekend zo in alle families) maar eens buiten we dat systeem treden: ola, opgepast! Dan lijkt het ego het weer voor het zeggen te hebben en gaat het weer projecteren, verdelen en soms wel ja, discrimineren. Er zijn zoveel systemen waar we mee in aanraking komen: familie, werk, vrienden, ….Zolang we onszelf vastprikken en identificeren met systemen dan luisteren we nog steeds naar de stem van het ego. Willen we echt verandering in onze maatschappijen? Wil jij dat? Ik weet dat ik dit wil. Ik weet ook dat veel sensitieve mensen hier ook bewust met bezig zijn. Dan is het tijd en een noodzaak dat we buiten bepaalde kaders, systemen gaan denken.

 

 

Liefde is ‘één voor alles en alles voor één’. Het gaat niet meer om ‘IK’ maar om ‘ONS’.

 

 

Wat is het hoogste goed voor iedereen die betrokken is? Wat als we allemaal zo gaan denken? In alle systemen.  Liefde zou helpen, delen, niemand zou alleen achtergelaten worden. Er zou genoeg eten, huizen, werk, inkomen, …zijn. De natuur en aarde zouden kunnen helen en in stand gehouden worden.

 

Is dit onoverkomelijk, een idealistisch beeld, een verre droom? Ik geloof het niet! Vroeger dacht dat ik er alleen voor stond maar ik heb al veel mensen mogen ontmoeten door (loopbaan)coaching. Zoveel mensen willen verandering en zijn op zoek! We zijn met veel. De werkelijke verandering begint echter bij onszelf. Kunnen we eindelijk kiezen om onszelf graag te zien? Te zijn wie we zijn of willen zijn? Onszelf expressief te uiten? Werk te doen waar we van houden, onze ziel in leggen en onze talenten delen? Liefde te voelen in onze harten en te delen?

 

 

Ik voel een onoverkomelijke vraag opkomen. Een vraag, een bezorgdheid waar we allemaal mee zitten….Hoe ga je om met mensen die (nog) niet in staat zijn om liefde te voelen en te delen? Die zich nog steeds laten leiden door het ego en bang zijn, jaloers, afgunstig, wrokkig,..?
Geloof me, zo zijn er ook nog veel. Wat mensen niet kennen, daar zijn ze bang voor. Het ego is bang en wil zichzelf en zijn mentale constructies, het beeld dat iemand van zichzelf heeft gemaakt, in stand houden. Misschien zouden er maskers moeten vallen? Ze voelen zich bedreigd, oncomfortabel in aanwezigheid van mensen die gewoon zichzelf willen zijn, verandering willen en het ergste van al…mensen die praten over liefdevol zijn. Het is waanzin en de wereld op  zijn kop! En het ego wil de nabijheid niet, het projecteert liever zijn eigen angst op de ander en geeft de ander de ‘schuld’. Ja, zo werkt het ego. Liever uitsluiten dan verwelkomen. 

 

 

Hoe ga je daar nu mee om? En dat is een belangrijke vraag. Want wanneer je begint op je reis naar je-Zelf, naar binnen toe en je innerlijke verandering naar buiten brengt, verandert er vaak veel. Je gaat anders leven, denken, doen. Daar is moed voor nodig! En velen zullen het wel herkennen, dat je bv na een crisis: ziekte, burn-out,…gewoon geen andere keuze meer hebt. Dan ga je voor wat je echt, heel diep vanbinnen wil. Het is geen ‘mainstream route’. Heel waarschijnlijk niet. (Dat is in mijn beleving, het verhaal van mijn ‘sensitiviteit’, die ervoor gezorgd heeft dat ik moest buiten treden uit de gangbare paden des levens.)

 

 

En wanneer je dat pad volgt, rijzen er terug vragen op zoals: ‘Wat gaan anderen denken, ga ik het wel durven?' (Ga ik het durven om liefdevol te zijn voor mezelf en anderen, daar gaat het feitelijk om hé). Alweer de wereld op zijn (of haar) kop.
Ja, jij durft! Ja, je gaat mensen hebben die het vuur aan je schenen leggen, je licht willen dimmen, je willen uitsluiten, je kortom…je geluk niet gunnen. Ze kunnen nog niet delen in liefde.

 

 

Is ons antwoord er dan één dat komt van ons ego of van liefde? Een moeilijke hé, want je zou ze het liefste een mep in hun gezicht verkopen.
Je gaat verdriet voelen, en dat is heel natuurlijk. Accepteer het, ga naar binnen en voel het. Weet dat het een spel is van het ego. Het is niets persoonlijk. Echt niet. De ander heeft gewoon nog niet de verbinding in zichzelf (en dus naar anderen) gevonden. Geef hun tijd. Wacht aan de zijlijn. Wees moedig en weet dat niets jou kan raken. Het lijkt raar om in een wereld van angst liefde te willen delen. En misschien zijn we nog in de minderheid maar als we niet opgeven zijn we binnenkort in de meerderheid. Dus trek je niet terug, omdat de ander er niet klaar voor is! Jij bent ZO NODIG!

 

 

En als je in bepaalde situaties toch even je hoop verliest, vraag dan om een wonder! Om een wonder vragen is vragen voor een verandering in je mindset. Je vraagt dit aan je hogere Zelf. En dan krijg je een ingeving, een gevoel die je terug bij jezelf brengt, je stapt als het ware in een liefdevol bewustzijn en krijgt inspiratie. Als ik dit doe, dan klaart de lucht en verandert mijn stemming en vaak die van anderen. Ik bekijk het weer anders. Want je zal sowieso nog niet constant in dat eenheidsbewustzijn vertoeven. We stappen erin maar vallen er vaak ook nog uit. En dan helpt dit proces je om terug in te tunen.

 

 

...Stel je voor: een wereld vervuld van liefde, hulp en zorg naar onszelf en naar anderen. Er is maar één weg, en dit is die van de liefde! Love rules!!!

 

 

 

 

 

 

 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Wil je graag tips over natuurlijker werken & leven?