Je loopbaan in een ander perspectief zien? | Caroline Golkonda | Loopbaanbegeleiding | Gent

Je loopbaan in een ander perspectief zien?

Ander Perspectief

Als er iets is waar ik veel mee geworsteld heb, dan zijn het wel werksituaties. Op een of andere manier raak ik snel verveeld en op de koop toe krijg ik er dan ook stress van. Of ook een andere mogelijkheid, ik krijg te veel workload op mijn bord en ik sla in paniek. Want ja, een mens wil zijn job toch goed doen maar te veel van het goede lijkt dus ook echt té veel!

Wat is er hier aan de hand? Die vraag heb ik me al veel gesteld, geloof me.

Laatst was het weer zo. Was ik door mijn burn-out en klaar om er weer eens in te vliegen. Luister naar mij, ‘erin vliegen’. Grappig. Want wat leer je door een burn-out? Juist, je doet het kalm aan. Maar dit werkt niet bij mij. Ik ben gedreven, gepassioneerd en hou van mensen begeleiden, coachen, trainen. En dat wil ik dan ook de hele tijd doen.

Maar…ik weet niet aan wat het nu precies lag. Was het omdat ik eerder een burn-out gehad heb en mijn oversten dachten dat ik het nu wel heel op het gemakje moest doen of was er echt niet zo veel te doen? Een derde mogelijkheid was dat ik misschien te veel om handen wou hebben.

Geloof me, ik ben er nog niet uit. Maar wat ik wel weet is dat als je alle dagen naar je werkt vertrekt om te gaan ‘werken’, om erin te ‘vliegen’, en je dan met je vingers zit te draaien…dat echt niet goed is voor je moraal. En het werd steeds erger en erger. Een simpele taak, daar had ik ook al geen zin meer in.

En op een dag had ik er genoeg van. Ik dacht erover mijn ontslag in te dienen. Ik zag het duidelijk voor me tijdens een meditatie. En ik hoorde het al lang in mijn binnenste dat als ik zou blijven door doen ik weleens thuis op de bank zou komen te zitten…wegens, te weinig werk!

En daar had ik geen zin meer in. Niet weer. Dus, zo gezegd zo gedaan, mijn ontslag ingediend. Het ging allemaal razendsnel en ja, nu zit ik thuis. Gelukkig heb ik nieuwe perspectieven. Ik was al een maand of 6 bezig met mijn zelfstandige activiteit als (loopbaan)coach voor te bereiden. Daar haalde ik mijn energie uit. Maar het was niet evident, het leek alsof er 2 krachten in mij huisden, één die me vooruithielp en de ander die me naar beneden trok.

Ik heb de sprong gewaagd. En voor het eerst zonder een duidelijk financieel plan. Ja, echt, zonder plan. Mijn man schraapte zijn keel en dacht waarschijnlijk ‘wat gaan we nu weer beleven?’

En hij heeft gelijk, als er iets is wat ik niet kan, dan is het niet mijn hart volgen. En op die manier heb ik al tal van watertjes doorzwommen. Gelukkig is hij er steeds voor mij en steunt mij door dik en dun.

Wat ik nu wel geleerd heb -het blijkt bijna een synthese te zijn van mijn eerste 40 levensjaren-, is dat al de mensen die ik haatte omdat ze me niet genoeg werk gaven, of te veel, of gewoonweg niet luisterden naar mij…ik nu eigenlijk liever zie dan ooit.  Waren zij er niet geweest, dan had ik nooit mijn eigen levensmissie gevonden. Elke ervaring was precies voorbestemd om te zijn wie ik nu ben!

En het lijkt me of mijn leven wel een toneelspel is nu ik het allemaal overschouw. De juiste spelers op de juiste plaats. Ook ik heb moeten vechten tegen demonen. En elke mindere periode veroorzaakte een intense groei.

Wat ik jou kan aanraden als je zelf nog zoekende bent op het pad des levens, is het eens in een ander perspectief te bekijken. Elke ervaring zal nuttig blijken te zijn. De dag dat je er klaar voor bent zal je het zien.

Veel succes!

 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Wil je graag tips over natuurlijker werken & leven?