Love is in the air | Caroline Golkonda | Loopbaanbegeleiding | Gent

Love is in the air

love is in the air

“Love is in the air, everywhere I look around
Love is in the air, every sight and every sound
And I don't know if I'm being foolish, don't know if I'm being wise
But is something that I must believe in
And it's there when I look in your eyes

Love is in the air, in the whisper of the trees
Love is in the air, in the thunder of the sea
And I don't know if I'm just dreaming, don't know if I feel sane
But it's something that I must believe in
And it's there when you call out my name”

-Paul Young-

 

 

 

Dit lied blijf me op één of andere manier achtervolgen. Ik herinner me nog een bepaalde nacht -in onze boshut- heel goed. Het was zomer en we waren net op reis geweest naar een nog stuk ongerept natuur, een land zo puur, eindeloos groen en ergens achter de bergen, in een vallei waar er een prachtige reusachtige smaragdgroene rivier doorheen stroomt woont in een klein maar uiterst robuust huisje mijn vader. Het is een land waar er beren, lynxen en wolven leven maar ook mensen die warmte en liefde uitstralen. Geen geleuter over hoe je je bestek moet leggen, of het vlees wel de juiste cuisson heeft, nee, een leven in pure eenvoud met heel veel drank en reuze lappen vlees. Begrijp me niet verkeerd, ik ga voor de natuur en niet te vergeten, mijn redelijk eigenzinnige vader die ik een warm hart toedraag. En ik ga al helemaal niet voor de gigantische lappen vlees want die krijg ik niet door mijn keel. Ik hou te veel van dieren om ze op te eten. Al moet ik zeggen dat het wel lekker smaakt. Maar dat is voer voor een ander keer.

 

Nu zou je denken, wat een fantastische reis…Was het niet, dat ik net 2 maanden uitgevallen was op mijn werk. Ik had namelijk een burn-out. Ik was zo moe dat ik helemaal geen zin had om op reis te vertrekken. Maar opa hield dapper vol en eiste lichtjes dat we toch kwamen, want het ging me toch eens deugd doen. Onze huisdokter was het daar ook hélemaal mee eens. Ze toverde een magisch middel tevoorschijn dat ik genaamd heb ‘pink power’. Het was een middeltje uit de oude doos zei ze. Ik heb een toffe huisdokter met het hart op de juiste plaats, veel ervaring, en ja…ze kan ook toveren dus.

 

Zogezegd, zo gedaan, vertrokken we (met voorheen altijd een crisis want valiezen inpakken is niet aan mij besteed, eerlijk gezegd, ik vind op reis gaan of de voorbereidingen een regelrechte hel). Ik ga graag op reis, hou van nieuwe plaatsen en mensen maar ja, inpakken is stresserend! Maar eens we vertrokken zijn, trekt de spanning weg en kan ik eindelijk alle beslommeringen loslaten.

 

En daar ging ik dus, met man en dochter, onze hond Fons en veel te veel spullen en valiezen op tocht. En zoals de dokter me had aangeraden, een pink power pilletje om me goed te voelen.

 

En of ik me goed voelde, alle emoties trokken weg, zo erg dat mijn man dacht dat ik hem geworden was. Zo neutraal en koelbloedig was ik. Ik zie hem nog verschrikt voor mij staan met de vraag of ik hem ging verlaten want ik leek zo afwezig en hij vroeg me zo vertederend lief: ‘Waar is je hooggevoeligheid, ik mis het!’ ‘Euch, je mist het?’ Toen wist ik hoe laat het was. Pink Power had me veranderd in een harde tante. Na 2 weken had ik er zelf genoeg van, stopte met het zootje en toen reden we door naar onze boshut. Nog even lekker ontspannen, nog een weekje voor ons zelf. Wat had ik dat onderschat. En op kop toe had ik ook nog een vriendin uitgenodigd om de laatste 3 dagen van de vakantie te vieren. En dat allemaal in een burn-out. Nu begrijp je wellicht hoe ik er aan kwam…

 

Op een nacht kreeg ik echter een paniekaanval in onze boshut. Je zou voor minder als je allerlei dingen gaat doen midden in een burn-out. De pink power magie was uitgewerkt en zo hoog gevoelig als ik ben, kwam ik terug tot de realiteit. Ik slingerde van de éne emotie naar de andere, nog veel erger dan anders. Mijn hart begon te bonken, ik begon te zweten, het was letterlijk en figuurlijk de hel. Ik kreeg angstgedachen, ik dacht dat ik gek aan het worden was. Ik durfde mijn man niet wakker te maken want die had al genoeg werk met mij. Maar opeens gebeurde er iets, ik hoorde in mijn binnenste een zinnetje: “Wees lief voor jezelf!”. Waar kwam dat nu vandaan? Nu was ik helemaal gek! Help! Maar er kwam een gesprek in mijn binnenste op gang. Het was alsof er een diepere wijsheid sprak in me. En toen begon ik na te denken…Jeetje, ik ben echt niet lief voor mezelf. Ik reis terwijl ik nu liever had thuis gezeten, ik heb een magisch middel genomen omdat ik zou mee kunnen hollen met de rest, nee…ik was ongelooflijk hard voor mezelf. Ik had mezelf geen moment rust gegund. En het besef begon te groeien. Daar is het zaadje geplant. En opeens begon er ook een liedje te spelen in mijn hoofd, ‘love is in the air…’ Ik weet nog altijd niet hoe ik op dat liedje kwam maar sindsdien als ik me slecht voel, begint het te spelen. Het is alsof iets zegt, maak je geen zorgen, liefde is overal, en dus ook in je zelf.

 

Wees lief voor jezelf! En sindsdien doe ik dit, niet alle dagen, niet alle momenten, het is een proces, maar al zoveel meer dan vroeger. Ik mag er zijn, ook met mijn gevoeligheid. Het is wie ik ben. Het is niet raar, het is niet abnormaal, we zijn niet anders dan de rest, het is wie wij zijn. Gelukkig zijn we er. Zolang we ons niet vergelijken en meten met anderen, is alles ok. Liefde is overal, en dat is wat telt. Maar het begint met liefde voor jezelf! Geen pink power, alcohol kan daar tegenop! 

 

 

 

 

 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Wil je graag tips over natuurlijker werken & leven?