To be connected or not | Caroline Golkonda | Loopbaanbegeleiding | Gent

To be connected or not

Afbeelding verwijderd.


Vandaag zitten we in onze boshut. Deze hebben we laten bouwen omdat we nood hadden aan stilte en rust. We wonen immers in de wijk Moscou te Gentbrugge, een leuke volksbuurt die grenst aan de populaire Brusselsesteenweg waar dampende uitlaatgassen zich een baan zoeken tussen de vele opeengestapelde huizen en omliggende straten. En in één van die straten wonen we dus. We mogen ons absoluut niet ongelukkig prijzen, ik hou wel van drukte en mensen. Beetje tegenstrijdig want ik hou ook van stilte en rust. Vandaar, de komst van de boshut.

De boshut, een lang verhaal, maar die staat er dus, in de weidse bossen van Viroinval. Stil is het hier wel, zo stil dat je er 's nachts van wakker wordt. Geen ruisende autostradegeluiden op de achtergrond, brandweersirènes en joelende supporters van KAA Gent! Neen pure rust en stilte. Af en toe worden we opgeschrikt van een uil, warempel...een uil! Dartelende eekhoorns, spechten, boomklevers, roodborstjes,koolmeesjes, winterkoninkjes en een Vlaamse gaai behoren ook tot het panorama. Net iets anders dan de merels, eksters en koolmezen in onze stadstuin.

We hebben bewust geen internet of kabeltelevisie. Alleen een DVD-speler voor de dochter (in haar eigen kamer) want een mens wil dus echt rust, zeker 's morgens vroeg met een bakje koffie in bed. En nee, op dat moment, liefst geen springende dochter op bed.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik af en toe kijk op mijn gsm of klik op het icoontje van internet maar nee, het werkt dus niet. Roaming is duur, dus die zetten we af. Al betrap ik mijn wederhelft er wel op. We zitten als bij toeval aan de Franse grens dus we zijn niet connected met de rest van de wereld. We moeten het doen met ons zelf, geen afleiding, alleen bomen, regen en wij twee.

Ook al mis ik het internet een beetje, kan ik niet tureluren op facebook of andere social media maar ik kan des te meer genieten van de natuur rondom mij. Ik hoor de regen die tikt tegen het raam, ik hoor het kraken van de takken van de bomen, en eigenlijk besef ik...ik ben meer connected dan ooit. Ik ben meer bewust van wat ik doe, waar ik mijn tijd aan besteed, ik neem de tijd om te schrijven en te reflecteren...en ik ben meer connected met mijn man. Nu kan ik tenminste honderduit tegen hem praten en kan hij niet ontsnappen door naar een scherm te gaan staren en me te negeren.

Conclusie: de boshut was een goed idee. Er moet wel gezegd worden dat we af en toe toch wel eens gepiept hebben op ons schermpje en ons dus wel blauw betalen aan roaming. Maar het weegt niet op tegen pakweg 2 tablets, 2 smartphones en een reuze tv thuis.

Al bij al was het een fijn weekend. Nu de tijd creëren om terug te komen. 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Wil je graag tips over natuurlijker werken & leven?