Schrijven | Caroline Golkonda | Loopbaanbegeleiding | Gent

Schrijven

Schrijven

Het is weer eens tijd om een blog te schrijven. Ik ben een uitsteller, een rasechte! En ik ben een twijfelaar. Ik heb het gevoel dat ik zoveel kan schrijven over verschillende onderwerpen, maar eens ik de titels op een blaadje gekrabbeld heb, blijf ik me afvragen wat nu het meest zinnige onderwerp zou zijn. Zo blijf je uiteraard in rondjes draaien en komt er weinig uit je handen.


Ik hou ook van uitstellen. Wat is het fijn om op het laatste moment nog iets af te krijgen. Dagenlang heeft er dan iets zitten gisten in mijn geest en opeens is het daar. Klaar en af. Het zou wel eenvoudiger zijn als ik wat meer structuur had. Dat verwijt ik mezelf soms wel eens. Dagelijks stel ik me de vraag: ‘Welk projectje zou ik nu het eerst uitwerken?’. Zal ik nu eerst een blog schrijven, of een nieuwsbrief (nog zo’n heikel punt), een workshop uitwerken, een boek schrijven of zal ik eerst een e-book schrijven? Vermoeiend, echt waar …


Het probleem is dat ik zoveel ideeën heb dat ik ze moeilijk allemaal tegelijkertijd kan uitvoeren. Gelukkig hebben we daar iets voor: ‘tijd.’ Zonder tijd zou het niet mogelijk zijn om alles te doen wat we willen doen. Dus, moeten we ons haasten? Nee, dat moeten we niet. We kunnen alles doen waar we zin in hebben, als we maar geduld met onszelf hebben. De laatste tijd hoor ik steeds hetzelfde als ik mediteer: accepteer wat is, heb geduld (echt een goede!), en schrijf.


Ik kan er niet onderuit. Als je ganse dagen bezig bent met het vinden van levensmissies, dan moet je niet verbaasd zijn als dat ook daadwerkelijk gebeurt. Vraag en het zal je gegeven worden. Moeilijk is het dus niet dat vragen, maar luisteren, dat is andere koek!


Ik was nooit begonnen met bloggen als er niet iets was in mij dat mij pusht. Ik hoor al sinds een jaar dat ik moet schrijven. Zoals je waarschijnlijk weet of al hebt kunnen lezen, ben ik hier niet ervaren in. Ja, ik schrijf veel in mijn dagboek maar daar houdt het op. Er spelen dus redelijk wat onzekerheden en twijfels. En dan kom je ongetwijfeld bij de conclusie: ‘Wie ben ik om dit te doen?’.


Gelukkig heb ik hiervoor een oplossing gevonden. Ik laat me coachen door iemand die meer verstand heeft van schrijven dan ik. Gaandeweg wordt me duidelijk dat ik een ‘roeping’ heb. Ik word geroepen om te schrijven. Ja, wie had dat ooit gedacht? Ik alleszins niet! Hier werk ik nu aan, samen met mijn coach. Er gebeuren wonderen tijdens de sessies. Of zo interpreteer ik het toch. Toen de coach me vroeg welk gevoel er bij mij opkwam bij het schrijven, zag ik opeens een heel grote vlam in de kamer. Ik was me er niet van bewust hoe sterk die vlam was. Een vlam die symbool staat voor passie, enthousiasme en een diep verlangen om te schrijven. Ik kwam bij hem met diepe weerstand en ik vertrok met een blij gevoel. Mijn levensmissie ontvouwt zich langzaamaan. Dag per dag worden mij nieuwe inzichten aangereikt.


Gelukkig kunnen we niet alles overzien. Dat zou ons echt angstig maken en we zouden geen stappen nemen. Maar het vinden van jouw levensmissie begint met de vraag: ‘Wat is mijn levensmissie?’. De antwoorden komen, maar je moet bereid zijn om stille tijd te reserveren en te luisteren. Je hoeft niet bang te zijn, want het plan ontvouwt zich langzaam, zodanig dat we er ons aan kunnen aanpassen. En ondertussen accepteren we wat er is, zijn we dankbaar voor alles en zijn we bereid te luisteren. En ik zeg altijd tegen klanten: ‘Je kan niet niet op je pad zijn.’. Hunker niet te veel naar morgen en leg niet te veel druk op jezelf. We zijn steeds op zoek naar de meest ideale job waarin we eindelijk gelukkig kunnen zijn. Dat kan werken, tot je werkloos wordt. Als je je identiteit vereenzelvigt met je job en die job wordt je afgenomen door ontslag, ziekte, enz., dan voel je je wegkwijnen en niets meer waard. Dat heb ik zelf ervaren, maar ik heb ook veel werkzoekenden gezien in mijn vorige jobs die zich letterlijk geen raad meer wisten.


Dat is het grote gevaar: je zelfwaarde hangt niet af van je job! Liefde begint nu, bij jezelf graag zien omwille van wie je bent. Niet om wat je doet. Eens je dit begrijpt, maakt dat de weg vrij om op een speelse manier een andere job te zoeken. Beslis wie je wilt zijn, wat je wilt doen en hebben. Neem actie. Blijf niet bij de pakken zitten. Wees dankbaar om wat je hebt, maar probeer altijd een betere versie van jezelf te worden en vooral, van jezelf te houden.


Wil je graag uitzoeken wat je levensmissie is? Vraag en maak plaats, letterlijk en figuurlijk, zodat je de antwoorden kan ontvangen. O ja, niemand zei dat het gemakkelijk zou zijn. Ik word geroepen om te schrijven en ik word deze maand 40. Ik zal het doen, want ik wil niet sterven met het gevoel dat ik iets niet afgemaakt heb.


Ik ben een vrouw met een missie en wil andere mensen inspireren om hetzelfde te doen. Ik wil jullie helpen om jullie levensmissie te vinden. Blijkbaar zal dit niet alleen door coaching gebeuren. Nee, dat had ik niet zien aankomen, maar stond er op het vision board dat ik vorig jaar maakte (en in mijn slaapkamer hangt) niet: ‘leven zonder plan’?


Zo zie je maar, denk goed na over wat je wenst! Want het wordt je altijd gegeven.


Ik wens jou veel inspiratie,


Liefs,
Caroline

Myriam (niet gecontroleerd)

wo 28/09/2016 - 20:18

Succes Caroline, veel geduld en veel plezier onderweg, het pad is soms wat hobbelig maar ook dat went, stel je maar eens voor, zo'n kaarsrecht pad zonder hobbeltjes, dat ware toch oersaai....

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Wil je graag tips over natuurlijker werken & leven?